Categorie archief: Vietnam

Vietnam 2.0

Na ruim 20 uur in een slaapbus door de regen te hebben gereden met de bikes onderin het bagageruim was de conclusie dat het een goed besluit was geweest dit niet op onze bikes te doen. Uitgestapt in Mui Ne kwamen we erachter dat het inderdaad een soort van Russische enclave is waar de Vietnamse Wodka en Lobster rijkelijk door de Russische toeristen wordt genuttigd. Interessant maar zeker geen belemmering voor onze plannen in Mui Ne, het was namelijk tijd om te gaan golf surfen! Lang geleden dat we dit hadden gedaan dus een hele uitdaging, maar na een paar uur met een longboard op beginners golfjes hadden we de smaak weer aardig te pakken en hadden we de eerste ‘sta-kiekjes’ op de camera gezet!

Verder niet heel interessant, Mui Ne, dus na 3 dagen in het water tijd om verder te gaan op de bastards. En niet zoals in de weken ervoor in het noorden, want Sinterklaas was langs geweest en die was de bastards niet vergeten! Landa had wel een bloemetje verdien en niet zo maar een. Een 10kg wegende lotusbloem uitgehouwen uit een mooi stuk steen. Een vrolijke decoratie die fijn mee achterop kon, al was de wegligging van Landa wel enigszins anders… En Stiglitz was ook mooi uitgedost, en wel met een bezemsteel met daaraan de Vietnamese vlag. Erg veel bekijks wat resulteerde in de nodige duimpjes onderweg. LIKE!

Na een korte dag kwamen we aan bij het national park Cat Tien waar we midden in de natuur een eigen bamboe hutje hadden gereserveerd. Ons eigen, dat wil zeggen dat we het moesten delen me het nodige aan kikkers, hagedisjes, muggen en ander (on)gedierte. Ondanks dat heerlijk gegeten en geslapen, en de volgende dag voordat we het verkeer van Ho Chi Minh zouden trotseren nog even wandelen in de jungle. Of we lange sokken mee wilden van het hotel tegen het ongedierte? Nee, dat was toch niet nodig…? Nou, en dat hebben we geweten. 2 uur en 50 bloedzuigers later kwamen we leeggezogen de jungle weer uit, maar het was het meer dan waard geweest. Wat een super mooie, oude bomen! Tientallen meters wortels die zich tot wel een meter boven de grond uitstrekten. Erg indrukwekkend! Na deze wandeling redden we het om op onze bastards voor het donker aan te komen in Ho Chi Minh, beter bekend als Saigon. Tijd om onszelf te ‘belonen’ voor het harde werk de afgelopen 6 maanden en dus 1 van de betere restaurants van Saigon gemaild voor een tafeltje. De Frans/Vietnamese fusion kaart zag er goed uit en dus besloten we ons te laten verrassen met 7 gangen heerlijkheid. Vergezeld van goeie wijn, iets wat we sinds ons vertrek uit NL niet meer gedronken hadden, bleven de gerechten maar doorkomen. Heerlijk om weer eens lekker in de watten gelegd te worden na een half jaar back to basics te zijn geweest!

Na een dag ‘herstel’ in Saigon gingen we weer op pad, de zware Lotus was ingewisseld voor Super Minion, en nadat we de Mekong in Laos en Thailand al van dichtbij hadden gezien gingen we nu de Mekong delta in, het gebied waar deze rivier in meerdere vertakkingen in de Zuid Chinese zee uitkomt. In het noorden van Vietnam bij Nimh Binh hadden we een heerlijk verblijf gehad bij Nguyen Shack, een basic bamboo lodge hotel met een klaslokaal waar de lokale kinderen Engelse les krijgen. In het zuiden in de Mekong delta zat een ‘zuster Shack’ waar we op onze bastards aan kwamen rijden om te vragen of ze een lodge voor ons vrij hadden. De lodges waren al overboekt waardoor de medewerkers hun eigen kamer moesten afstaan aan gasten die via het internet een kamer hadden geboekt. Ondanks dat het enige bed dat nu nog voor hen over was in de voorraad kamer stond, wilden ze ons niet wegsturen en besloten ze ons kosteloos dat bed te geven en zelf op een matras in het restaurant te gaan liggen. Een vorm van gastvrijheid die ons in het westen niet gewoon is, en een beetje bezwaard namen we het aanbod aan. Na het altijd lekkere eten op tijd het bed in, want de volgende ochtend voor dag en douw op om met de boot vanaf de lodge naar de drijvende markt te gaan. Een verzameling van zo’n 100 redelijk grote schepen die dienst doen als marktkraam waar de lokale middenstand haar groente en fruit voor de dag in komt slaan.

Een paar rondjes over de markt gevaren en daarna aan wal om ook de ‘normale’ markt te bezoeken. Alhoewel, echt normaal was het ook niet om op een nuchtere maag de onthoofde, gevelde kikkers te zien liggen die vanwege hun bijzondere zenuwstelsel nog heftige stuiptrekkingen liggen te maken. Een soort van kip die zonder kop nog vrolijk rondloopt, maar dan anders.

Na 2 heerlijk rustige nachten in de delta was het tijd om verder westwaards te trekken, de grensovergang met Cambodja te trotseren en Vietnam voor nu achter ons te laten. Een erg indrukwekkende maand met veel extreem mooie natuur, cultuur, historie en culinaire hoogtepunten. Tijd voor weer een volgend avontuur en om ons te verdiepen in een andere indrukwekkende historie…

Advertenties

Vietnamese weetjes

  • De Vietnamese keuken is briljant en ieder deel van Vietnam kent zijn eigen gerechten. Zo is het eten in het midden van Vietnam rondom de steden Hue en Hoi an wat pittiger. In het zuiden is het eten weer iets meer gezoet en in het noorden zijn de gerechten milder en met meer gember en lemongrass.
  • Noord Vietnam kent 4 seizoenen net als wij in Europa. Het midden van Vietnam kent 3 seizoenen (winter, droge en regen) en het zuiden 2 (regen en droge).
  • Vietnam is een communistische staat, maar schijnt zich langzaam naar een kapitalisme te transformeren. Door het communisme is er minder religie en er zijn dan ook een stuk minder tempels dan in bijv. Thailand. 5% is Katholiek en 8% Boeddhistisch de overige bevolking heeft geen religie of heeft zijn eigen geloof.
  • Door het communisme heeft Vietnam een lange periode van oorlog gekend en was er een scheidingslijn tussen noord (communisten) en zuid (non communisten) de zone rondom deze scheidingslijn is de DMZ (gedemilitariseerde zone).
  • In het noorden van Vietnam werken de mensen hard, vaak zo’n 7 dagen per week om alles te kunnen bekostigen. In het zuiden van Vietnam wordt ook hard gewerkt, maar als men daar genoeg verdiend heeft dan nemen ze 2 dagen weekend.
  • De werkdag van een noord vietnamees begint vroeg vaak rond een uur of 7, de vrouw vaak al half 6 om de kinderen te helpen en het eten en ontbijt klaar te maken. De koffie wordt thuis of snel in een cafeetje gedronken voordat de dag begint. In het zuiden van Vietnam gaan de meesten ook op tijd aan het werk, maar begint de dag in een hangmat in een cafeetje met een kop koffie en een krantje. Je ziet in het zuiden dan ook in de cafeetjes overal hangmatjes hangen en in het noorden niet.
  • In de meeste dorpjes hangen luidsprekers waar je als je vroeg op staat en aan het eind van de middag iemand doorheen hoort praten. Dat is het lokale nieuws… sommigen hebben geen tijd om een krant te lezen, zoals de meeste boeren die op het land werken en sommigen hebben geen financiën om een krant te kopen, maar worden zo toch op de hoogte gehouden.
  • Scholen en de gezondheidszorg moeten de mensen zelf betalen. Bij de armere gezinnen moeten de ouders vaak 10 maanden sparen om 1 kind naar school te kunnen laten gaan, voor de anderen is er dan helaas geen geld en die moeten thuis of op het land meehelpen.

Food walhalla!

Hanoi, een stad van 7 miljoen mensen, maar anders dan de andere zuidoost Aziatische steden. Het is een drukke stad net als alle anderen, maar heeft zijn eigen charme. Wederom is de Franse bouwstijl erg aanwezig en met name in het oude deel en verder zijn er veel brommertjes met mensen, maar dan ook echt veel brommertjes met mensen, soms wel 6 tegelijk op een brommer! Wat deze stad zo anders maakt zijn de bomen en de kleine terrasjes met de ini-mini krukjes en tafeltjes waar iedereen zijn getapte Bia Hanoi aan het drinken is en de meest lekkere hapjes aan het eten is. Het deed ons een beetje denken aan Palermo, een stadsdeel van Buenos Aires. De drukte, maar daar tussen door de rustige sfeer van de bomen en de gezelligheid van de terrasjes. Vietnam kon niet meer stuk en we waren meteen fan van deze stad!
Ons eerste plan was om vervoer te regelen waarmee we naar het zuiden konden gaan reizen. We gingen op motortjes jacht! Je schijnt in Vietnam vrij gemakkelijk aan 110cc brommertjes te kunnen komen. Verder is er geen registratie beleid dus je betaald geld, je krijgt de motorpapieren die op naam staan van een willekeurige Vietnamees en je kan gaan! We hadden 2 opties: of kopen van een backpacker of bij een lokale monteur. Na heel wat motortjes gezien te hebben, hadden we het beste gevoel bij Tony, een monteur en verkoper van genoeg 110cc motortjes. We vonden 2 geschikte, lieten er nog het een en ander aan versleutelen en voor een mooi bedrag konden we ze meenemen. Dat was geregeld!
Motortje uitzoeken

Motortje uitzoeken

Verder tussen het zoeken naar motoren door, hadden we ons goed vermaakt. Onder andere met Sjoerd en Lise, vrienden uit Nederland, met wie we een ontgroening deden voor de achterkamertjes karaoke. Samen een karaoke tent binnen lopen en een kamertje met karaoke installatie aangewezen krijgen, waar vooral veel Vietnamese nummers, maar ook een paar goude oude engelse nummers op staan zoals ABBA, Madonna enz. En zingen maar! Toch kom je er dan achter dat de teksten niet helemaal gelijk lopen met de melodie of zou dat aan ons liggen? En ook kom je er steeds langzamer achter dat het fijn is dat je samen in een kamertje bent i.p.v. het openbaar. Vietnamezen schijnen veel te oefenen thuis, althans vooral de dames hebben we gehoord. Dat oefenen schortte bij ons nogal en daardoor klonk het niet altijd naar behoren. Maar 1 uur flink vermaak, dat zeker!
Biertjes met Lise & Sjoerd

Biertjes met Lise & Sjoerd

Na een aantal dagen in deze fijne stad doorgebracht te hebben en 2 naar onze mening top motortjes gevonden te hebben, was het tijd om de stad te verlaten. Richting Ha Long Bay, een trekpleister onder toeristen vanwege de eilanden in zee bestaande uit mooie limestone rotsen. We besloten te overnachten op het grootste eiland, Cat Ba Island. Daar konden we gemakkelijk de omgeving bekijken vanaf de uitzichtpunten. Erg indrukwekkend! Het was nog mogelijk om kayak tochten te maken langs andere eilanden, maar helaas begon het hier al wat meer af te koelen in het noorden, de winter komt eraan. Voor ons was het al iets te koud om in een kayak te stappen dus besloten we zuidwaarts te gaan reizen. Op naar Ninh Binh een stadje iets ten zuiden van Hanoi en wederom bekend om zijn limestone natuur.
De wegen waren prima te doen. Af en toe flinke gaten, maar met motortjes zijn die gemakkelijk te omzeilen. Naar mate we al iets meer kilometers hadden afgelegd, begonnen we langzaam de mankementen van onze motoren te leren kennen. Beiden hadden we ze namen gegeven (Landa & Stiglitz) en samen heten ze ‘de Bastards’. Tijdens het rijden kwamen we erachter dat je de sleutel bij Stiglitz kan verwijderen zodra je deze gestart hebt. We kwamen hierachter doordat we iets te hard over een hobbel reden en de sleutel eruit vloog… gelukkig hadden we deze vrij snel weer terug gevonden. Bij Landa zat de koplamp vrij los en vloog ook van de motor af bij een iets te hoge hobbel. Verder bleek de elektriciteit van ’t motortje niet optimaal en al gauw deden 3 knipperlichten en de elektrische start ’t niet meer, maar ze reden beiden nog top en daar ging het ons uiteindelijk om dat ze ons naar de plek van bestemming konden brengen iedere dag.
Ninh Binh haalden we die dag en we vonden schattige bungalowtjes in een kleine vallei tussen de limestone rotsen. Na de drukte van de stad was dit een heerlijke plek om echt even tot rust te komen. De staf was super vriendelijk, er werd heerlijk gekookt en van 5 tot half 7 kwamen er lokale kindertjes voor engelse les, die je als toerist kan bij wonen en de kinderen iets kan proberen te leren. De volgend dag hebben we de mooie omgeving van Ninh Binh bekeken en een uitzichtpunt beklommen. Echt een adembenemende natuur! De dag daarop besloten we na heerlijk te zijn uitgerust richting Mai Chau te rijden. Een plek waar de rijstvelden in de heuvels liggen en het erg mooi schijnt te zijn. De weg er naar toe was al een cadeautje en we kronkelden eerst tussen de limestone rotsen door en kwamen vervolgens in een heuvelachtig landschap. Het werd ook alweer langzaam wat warmer dat was ook erg prettig.
De dag erna besloten we door het Mai Chau nature reserve te rijden en vervolgens veder zuidwaarts te rijden. Echter toen de bagage achterop de motortjes zat, kwamen we erachter dat Stiglitz een lekke voorband had. Eerst kijken of we die konden laten fixen. De band was gemakkelijk op te pompen en liep langzaam leeg dus in die tijd hadden we een monteur kunnen vinden en binnen 10 minuten zat er een nieuwe binnenband in voor maar liefst 4 euro! En hopla we konden weer op pad. De route was super, een bochten netwerk door een prachtig landschap van bomen en rijstvelden met daarbij een heerlijk zonnetje. Soms zijn er momenten waarop je hoopt dat je de tijd stil kunt zetten, het rijden van deze weg was er een. Na de mooie route door het nature reserve kwamen we net aan bij een dorpje en prompt brak de koppelingskabel van Stiglitz. Gelukkig vonden we wederom een monteur vlakbij die een nieuwe kabel had liggen en deze er in 5 minuten had opgezet voor 2 euro. Toch fijn deze manier van reizen en heerlijk om de lokale monteurs een beetje te steunen op deze manier.
Onze weg vervolgden we verder naar het zuiden waar we sliepen bij Vuon Quoc gia Ben En een reservoir meer waar een klein guesthouse lag. De volgende dag richting Phong Nha national park waar we de Paradise cave hadden bezocht. Dit is een grot van meer dan 30 km lang, waarvan je de 1e km kan bekijken, erg indrukwekkend en wat een mega grot! Vervolgens richting de Vinh Moc tunnels voor wat geschiedenis. Een plek waar het grootste deel van de strijd is gevoerd tussen de noord vietnamezen en zuid vietnamezen met steun van Amerika om het communisme in Vietnam.
De Vinh Moc tunnels is een tunnel netwerk gegraven door de noord vietnamezen van Vin Linh in een tijdsbestek van ruim 1 jaar. De mensen van het dorp, wat op de plek stond van waar de tunnels nu liggen, konden door de bombardementen niet meer bovengronds leven. Ze besloten tunnels te graven en daar hun leven verder te leven. Zo’n 60 gezinnen hebben in de tunnels geleefd wat ongeveer neerkomt op 300 mensen. Zo’n 20 kinderen zijn geboren in de tunnels tijdens de oorlog. En de mensen hebben hier ongeveer 7 jaar geleefd. De tunnels zijn ongeveer 3km lang en bestaan uit 3 lagen, gelegen op 12, 18 en 22 meter diep. Erg indrukwekkend om te zien en dan te bedenken dat tijdens het graven geen machines zijn gebruikt, maar alleen mankracht.
Daarna op naar Hue, een stad die vanaf ongeveer 1800 tot 1945 de hoofdstad van Vietnam was vanwege zijn centrale ligging. Nu staat de stad bekend om zijn keizerlijke paleis en het oude stadsdeel. Na al deze cultuur waren we toe aan wat natuur en we namen de mooie kustweg naar Hoi An, de stad van de lichtjes. Helaas hadden we wel wat regen en mist onderweg, maar het was een bijzonder moment om uit de mist Danang city in de zon te zien liggen. Vanaf daar reden we door naar Hoi An waar de komende dagen veel regen zou zijn helaas. We konden meteen de volgende dag een kookcursus doen dus van de regen die dag geen last. Ook hebben we sinterklaas hier gevierd met als gevolg interessante cadeaus voor onze bastards, maar daar later meer over…
Na Hoi An wilden we graag verder naar het zuiden, maar in de central highlands, het middelste deel van Vietnam bleek alleen maar regen, regen en nog eens regen. Wat konden we doen? We kwamen op het idee om de trein te pakken vanaf Danang city naar het zuiden van Vietnam. Dat betekende wel terug rijden in de stroomende regen naar Danang, maar het was gelukkig maar 2 uur en best fun met onze poncho’s aan. De plassen waren bijna net zo diep als de helft van onze wielen, wat betekende dat de uitlaat genoeg onder water kwam te staan. De motortjes hadden het zwaar te verduren, maar ze bleven het doen en brachten ons naar het trein station. Daar vertelde een local ons dat het handiger was om met de bus te gaan, omdat de trein niet ging naar de plek waar we heen wilden en we zouden 2 dagen op onze motortjes moeten wachten. De bus? En motoren mee? Tsja het kan hier allemaal! Hadden we niet aan gedacht… Een paar uur later zaten we goed en wel in de slaapbus richting Mui Ne, een plek aan het strand in het zuiden van Vietnam. En de bastards lagen onder ons even bij te komen van de trip in het noorden.

Intro van ‘The Bastards’

Een korte introductie van onze nieuwe motortjes: ‘The Bastards’.


%d bloggers liken dit: